Login

Zaloguj się na konto

Użytkownik *
Hasło *
Pamiętaj mnie

ABC dobrego wychowania

Napisała  Opublikowano w: Artykuły

„ ABC DOBREGO WYCHOWANIA ”

Drodzy Rodzice!

Chciałabym zaproponować Państwu, byśmy wspólnie zastanowili się nad zagrożeniami jakie czyhają na dzieci w dzisiejszej szkole. Niewątpliwie jednym z najpoważniejszych niebezpieczeństw ostatnich lat jest zjawisko agresji wśród dzieci i młodzieży. Problem przemocy coraz częściej przenika do szkół, obniża się wiek agresorów, coraz bardziej wyszukane są metody i formy ich działania. W szkołach podstawowych najczęściej występuje zjawisko agresji słownej, która bardzo mocno uderza w ofiarę i czyni z niej człowieka nieakceptowanego, wyizolowanego i samotnego. Zważywszy na narastający problem pedagodzy w naszej szkole postanowili zaproponować uczniom projekt pt. „ ABC dobrego wychowania” i realizować go w celu eliminowania negatywnych zachowań naszych uczniów i wdrażania relacji pozytywnych miedzy nimi, opartych na przyjaźni i poszanowaniu praw drugiego człowieka. W każdej szkole zdarzają się uczniowie, którzy są przezywani i wyśmiewani przez swoich rówieśników. Naszym zadaniem jest reagowanie i zapobieganie takim sytuacjom. Zwracajmy więc uwagę na język naszych uczniów, na zwroty grzecznościowe, które są świadectwem dobrego wychowania i szacunku do drugiego człowieka. Nie pozwólmy, aby nasze dzieci mówiły językiem agresji i przemocy. Przykładami agresji słownej są: przezywanie, plotkowanie, ubliżanie, szantaż, wyśmiewanie, obrażanie, kłótnie i grożenie. Co powoduje, że dzieci dość często dopuszczają się tak negatywnych zachowań? Jest kilka czynników, które powodują, że agresja wśród dzieci nasila się. Świat, w którym żyjemy, bardzo często stawia nas w trudnych sytuacjach, dorośli często zajęci swoimi sprawami, zostawiają dzieci samym sobie bez opieki i wsparcia. Takie dzieci szukają akceptacji poza domem, wśród rówieśników i starszych, którzy nie zawsze powinni być dla nich wzorem. Innym powodem agresji jest narastająca bieda. Złe warunki materialne rodziny, uniemożliwiające zaspokojenie potrzeb i pragnień dziecka też powoduje reakcję obronną w postaci agresji najczęściej w stosunku do młodszych i słabszych kolegów. Kolejnym powodem agresywnego zachowania się dzieci jest Internet i inne media. Z pewnością komputer i telewizja, w dzisiejszym świecie, przynosi wiele korzyści, jednak gry komputerowe, filmy nasycone agresją, obrazami przemocy, stanowią poważne zagrożenie społeczne. Dzieci oglądając przemoc w grach, filmach, nawet w niektórych bajkach, oswajają się z nią i obojętnieją wobec tych negatywnych zachowań. Jeszcze innym źródłem agresji wśród uczniów jest szkoła, a raczej niepowodzenia w nauce lub chłód emocjonalny w relacjach nauczyciel – uczeń. Tak więc jest bardzo wiele czynników, które wpływają na zachowanie naszych uczniów. Agresja jest komunikatem ze strony dziecka w kierunku dorosłego. W ten sposób dziecko informuje nas, że ma problemy, że dzieje się coś niedobrego, że jest mu źle i oczekuje wsparcia. Jak zatem pomóc takiemu dziecku, jak reagować? Przede wszystkim rozmawiać, słuchać i pytać. Dziecko wychowane w miłości, w poczuciu bezpieczeństwa daje sobie radę w różnych trudnych sytuacjach. Ważną sprawą jest, aby dziecko nauczyło się akceptować samo siebie, aby znalazło w sobie wartości, które pozwolą mu uwierzyć, że jest kimś wyjątkowym. Zatem nam wszystkim powinno zależeć, aby zachowań agresywnych wokół naszych dzieci było jak najmniej. Myślę, że temu w zdecydowany sposób można zapobiec, budując pozytywny obraz dziecka przez:

- wysłuchiwanie tego, co ma nam do powiedzenia;

- dawanie mu wsparcia;

- wspólne przeżywanie radości i niepowodzeń;

- nielekceważenie , nawet błahych dla nas, problemów dziecka.

Sądzę, że postawa nas dorosłych: jestem przy Tobie, słucham Cię – daje każdemu dziecku poczucie bezpieczeństwa, ważności, motywuje by stawać się lepszym, rozwija otwartość, uczy optymizmu i wiary we własne siły. W efekcie wyrasta człowiek radosny, szanujący siebie i innych. Dzieci wymagają od nas miłości, zrozumienia i podziwu dla nabywanych przez nie umiejętności, ale również stawiania im jasnych wymagań i zakazów, gdy jest taka potrzeba. Dlatego nie żałujmy czasu dla swoich dzieci, a sami bądźmy wzorem nieagresywnych zachowań. Myślę, że artykuł ten uzmysłowił nam wszystkim jak wielka jest nasza rola, ludzi dorosłych, dojrzałych, w budowaniu zdrowych, przyjaznych relacji międzyludzkich wśród naszych dzieci, bez agresji i w poszanowaniu drugiego człowieka.

                                        

                                                                                       mgr Beata Ciesielska                                                                                                                                                                    

Więcej w tej kategorii: CZY MOŻNA POLUBIĆ MATEMATYKĘ »